TATTOO CHICK

‘Deed het pijn?’ ‘Krijg je geen spijt op je oude dag?’ etc…etc.. kleine greep uit vele cliché vragen die me worden gesteld wanneer mensen me aanspreken over mijn tattoo’s.

Het deed absoluut geen pijn! Je moet me daarentegen niet laten baren, pijn aan mijn onderstel trek ik absoluut niet. Obstipatie of weeën?! Dat soort pijn is niks voor mij. Sterker nog, mijn lichaam sloeg tijdens mijn eerste bevalling volledig op slot! Dat in combi met de slechtste zorg ooit bij de verloskamers zorgde ervoor dat ik met een ambulance naar een ziekenhuis in België werd afgevoerd en het werd een acute  keizersnede! Tja. Je bent diva of niet.

Keizersnede dus. Twee keizersneden zelfs en JA mijn beide bevallingen deden evenveel pijn. Maar mijn elleboog of nek laten tatoeëren doe ik lachend en zonder verdoving (voor de mensen die willen verdoven als ze gaan tatoeëren; Emla verdovende crème werkt uitstekend. Je huisarts kan je een recept voorschrijven). Ik heb geen crème nodig, ben heel ontspannen tijdens mijn tattoo sessies. Altijd mijn iPhone in handen, meestal op zoek naar grappige foto’s of video’s want Machos en ik lachen heel wat af samen.

tattoo
Machos is de man achter al mijn inkt. Ik noem hem the tattoo king. Hij en ik waren ook vast en zeker eeneiige tweeling in onze vroegere levens want we zitten zó op een lijn met onze ideeën! Eigenlijk is het dus zijn schuld dat ik zo onder de inkt zit. Ik ga dit tegen mijn moeder zeggen!

Toen ik met tatoeëren begon koos ik voor de ‘black & grey realistic’ stijl en ik wilde graag mijn levensverhaal uitbeelden.
Ik heb blijkbaar een druk leven want binnen  no time zat ik letterlijk en figuurlijk van top tot teen onder. Aan de rechtse kant van mijn lichaam beeldde ik mijn ziekte uit. Allerlei monsters die tegen een vrouw vechten. Dit moet mij en mijn MS aanvallen voorstellen. Maar er wacht een enorm monster op me en al vecht ik nog zo hard, van hem zal ik niet winnen. De mens kan lopen op de maan maar er bestaat geen medicijn tegen mijn ziekte. Geen genezing, alleen remmers die jouw ontmoeting met ‘het monster’ zo lang mogelijk uitstellen. Bizar het zij zo, maar ik ga strijdend ten onder.

tattoo
Op de linkse kant van mijn lichaam zijn de mooie dingen uit mijn leven uitgebeeld. Portretten van mijn kinderen werden zo mooi gezet, het lijken wel foto’s! De kathedraal uit mijn geboortestad Sibenik (Kroatië) is nog zo’n meesterwerk. Ik dacht ooit dat ik enorm te koop zou lopen met zoveel tattoos maar gek genoeg zie ik ze niet eens meer! Af en toe gaan er weken overheen voordat ik weer eens kijk en denk ohh ja..wat ben ik toch lekker vol gekliederd!

tattoo

Tattoo king Machos is behalve met inkt ook een enorme opschepper in de keuken. Hij houdt van kwalitatief en vooral gezond voedsel. Hij eet geen troep. Wanneer je hem een lekker snoepje aanbiedt zegt hij ‘nee dank je, te veel E nummers’. Hij en zijn vrouw overtreffen elkaar steeds weer, chef koks pur sang! Daar waar men cervelaatworst op zijn brood doet voor lunch is de zijne besprenkeld met alfalfa en andere lekkernijen. Of stel je het volgende even voor; een kip twee dagen lang in een marinade van bier, mosterd en nog wat laten trekken en dan in de oven bakken. Zulke geintjes krijgt hij dus mee vanuit huis. Toen ik zijn zelfgemaakte chocolade ijs had geproefd stelde ik meteen een adoptieplan op. Mij nog één keer zoiets buitenaards lekkers laten proeven en ik trek bij hun in. Pasta. Eh, ik bedoel basta..

Mijn volgende tattoo sessie staat al gepland. Ik wil meer. Nee het doet geen pijn. Nee ik heb geen spijt. Ik zal later net als vele andere oma’s waarschijnlijk niet eens meer weten waar ik ben, wie ik ben of iets in die trend. Maar stel je voor; je ziet een oud omaatje met haar nek, handen en voeten getatoeëerd en ze zegt met haar trillende oma stemmetje; ‘errrrr isss nog veeeeeel meer te ziennnn op dit goddddelijke ljjfff’ dan ga jij lachen. Heerlijk toch? Dus nee. Geen spijt.

En nu gauw een heerlijk ontbijt maken, ik krijg spontaan trek..

– Marina

 

BEKIJK OOK:

test